brama
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] brama (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) archit., wojsk. element fortyfikacji, służący do obrony; zob. też brama w Wikipedii
- (1.2) archit. ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu
- (1.3) geogr. kraina stanowiąca przejście między pasmami górskimi
- (1.4) archit. budowla wznoszona na cześć zwycięskiego wodza dla triumfalnego wjazdu wojsk
- (1.5) icht. Brama brama, gatunek ryby z rodziny bramowatych
- (1.6) symboliczna japońska budowla
- odmiana:
- (1.1-6)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik brama bramy dopełniacz bramy bram celownik bramie bramom biernik bramę bramy narzędnik bramą bramami miejscownik bramie bramach wołacz bramo bramy
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) brama żelazna / cmentarna / wjazdowa
- (1.3) Brama Morawska • Brama Lubawska • Brama Krakowska
- synonimy:
- (1.2) wrota, drzwi, furta
- (1.4) łuk triumfalny
- (1.6) torii
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob.: torii
- zobacz też: brama • drzwi • furta • furtka • wrota
- (1.2) zobacz też: brama i klatka w: Poradnia językowa PWN.
- tłumaczenia:
- angielski: gate
- arabski: (1.1) بوابة f
- esperanto: (1.1) pordego; (1.2) pordego
- japoński: (1.6) 鳥居
- litewski: (1.1) vartai; (1.2) vartai
- niemiecki: Tor n
- szwedzki: (1.1) port w; (1.2) port w
- wilamowski: tür
- źródła: