chęć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chęć (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp chę|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; lm ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci przykłady:
składnia: (1.1) chęć na +B.
kolokacje: (1.1) chęć na kawę/papierosa/wypicie piwa/zrobienie czegoś/...; mieć chęć wypić piwo/pójść do toalety/coś zrobić/...; z chęcią = chętnie; dobre/złe chęci
synonimy: (1.1) ochota, apetyt
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. niechęć; czas. chcieć; przym. chętny; przysł. chętnie
związki frazeologiczne: (1.1) dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wish, desire
- duński: (1.1) lyst w
- esperanto: (1.1) volo
- francuski: (1.1) envie f, désir m, volonté f
- grecki: (1.1) θέληση f, προθυμία f
- hiszpański: (1.1) gana f, voluntad f
- niemiecki: (1.1) Lust m f n
- rosyjski: (1.1) желание n, охота f, жажда f, зуд m, аппетит m
- slovio: (1.1) hcenie