chęć

chęć (język polski)

wymowa:

IPA: [xɛ̃ɲʨ̑], AS: [χẽńć], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	chęć	chęci
dopełniacz	chęci	chęci
celownik	chęci	chęciom
biernik	chęć	chęci
narzędnik	chęcią	chęciami
miejscownik	chęci	chęciach
wołacz	chęci	chęci

przykłady:

(1.1) Choć Piotr nie pali już 2 lata, nagle poczuł chęć na papierosa.

składnia:

(1.1) chęć na +B. biernik

kolokacje:

(1.1) chęć na kawę/papierosa/wypicie piwa/zrobienie czegoś/...; mieć chęć wypić piwo/pójść do toalety/coś zrobić/...; z chęcią = chętnie; dobre/złe chęci

synonimy:

(1.1) ochota, apetyt

antonimy:

(1.1) niechęć

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik chcieć

przym. przymiotnik chętny

przysł. przysłówek chętnie, niechętnie

związki frazeologiczne:

(1.1) dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wish, desire
• arabski: (1.1) رغبة
• duński: (1.1) lyst w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) volo
• francuski: (1.1) envie f rodzaj żeński, désir m rodzaj męski, volonté f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) gana f rodzaj żeński, voluntad f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Lust
• nowogrecki: (1.1) θέληση f rodzaj żeński, προθυμία f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) желание n rodzaj nijaki, охота f rodzaj żeński, жажда f rodzaj żeński, зуд m rodzaj męski, аппетит m rodzaj męski
• slovio: (1.1) hcenie
• wilamowski: (1.1) łöst

źródła: