charakterystyczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] charakterystyczny (język polski)
wymowa: IPA: [xaraktɛrɨsˈtɨʧnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
- (1.2) wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów
odmiana: lp charakterystyczny m, charakterystyczna f, charakterystyczne n; lm charakterystyczni mosob., charakterystyczne nmosob. przykłady:
- (1.1) Takie zachowanie jest charakterystyczne dla ludzi z autyzmem.
- (1.2) W mieście znajdują się najbardziej charakterystyczne zabytki związane z kulturą starożytną.
- (1.2) Po wejściu do pokoju był wyczuwalny charakterystyczny ostry zapach.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) szczególny, wyjątkowy, znamienny
antonimy: (1.2) przeciętny, zwykły, zwyczajny
wyrazy pokrewne: rzecz. charakter, charakterystyka, charakterystyczność; przysł. charakterystycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) typical; (1.2) specific
- bułgarski: (1.2) характерен
- duński: (1.1) karakteristisk
- hawajski: (1.1) welo
- niemiecki: (1.1) charakteristisch
- szwedzki: (1.1-2) karakteristisk, karaktäristisk
- włoski: (1.1) distintivo, distinguibile