charakterystyczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] charakterystyczny (język polski)


wymowa: IPA: [xaraktɛrɨsˈtɨʧnɨ]
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
(1.2) wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

odmiana: lp  charakterystyczny m , charakterystyczna f , charakterystyczne n ; lm  charakterystyczni mosob. , charakterystyczne nmosob.  przykłady:

(1.1) Takie zachowanie jest charakterystyczne dla ludzi z autyzmem.
(1.2) W mieście znajdują się najbardziej charakterystyczne zabytki związane z kulturą starożytną.
(1.2) Po wejściu do pokoju był wyczuwalny charakterystyczny ostry zapach.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) szczególny, wyjątkowy, znamienny
antonimy: (1.2) przeciętny, zwykły, zwyczajny
wyrazy pokrewne: rzecz.  charakter, charakterystyka, charakterystyczność; przysł.  charakterystycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/charakterystyczny”