pułapka

pułapka (język polski)

pułapka (1.3) na myszy

wymowa:

IPA: [puˈwapka], AS: [puu̯apka]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zasadzka, podstęp

(1.2) kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć

(1.3) urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pułapka	pułapki
dopełniacz	pułapki	pułapek
celownik	pułapce	pułapkom
biernik	pułapkę	pułapki
narzędnik	pułapką	pułapkami
miejscownik	pułapce	pułapkach
wołacz	pułapko	pułapki

przykłady:

(1.1) Policja zastawiła pułapkę na szantażystów.

(1.2) Czuję się jak w pułapce - cierpię, ale nie potrafię od niego odejść.

(1.3) Ustawiłem pod schodami pułapkę na myszy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zastawić na kogoś pułapkę, wpaść w pułapkę

(1.2) znaleźć się w pułapce, czuć się jak w pułapce

(1.3) pułapka na myszy

synonimy:

(1.2) potrzask, matnia, sytuacja bez wyjścia

(1.3) sidła

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik pułapkowy

rzecz. rzeczownik łapa f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

samochód-pułapka

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trap, pitfall, ruse, catch; (1.2-3) trap, pitfall, snare
• arabski: (1.1) فخ
• czeski: (1.3) past f rodzaj żeński
• esperanto: (1.3) kaptilo
• francuski: (1.1-3) piège m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) insidia
• niemiecki: (1.1-3) Falle f rodzaj żeński
• suahili: (1.1-3) mtego
• ukraiński: (1.3) пастка, западня

źródła: