środowisko

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] środowisko (język polski)

wymowa: IPA: [ɕrɔdɔˈvʲiskɔ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

(1.2) miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej

(1.3) grupa ludzi zajmująca się tym samym zawodem, np. aktorzy

odmiana: (1.1-3) lp liczba pojedyncza środowisk|o, ~a, ~u, ~o, ~iem, ~u, ~o; lm liczba mnoga środowisk|a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:

(1.1) Chrońmy środowisko naszego miasta!

składnia:
kolokacje: (1.1) środowisko naturalne; zanieczyszczenie/ochrona środowiska
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik środowiskowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) environment
• francuski: (1.1) environnement m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) medioambiente m rodzaj męski; (1.2) medio m rodzaj męski, ambiente; (1.3) círculo m rodzaj męski, medio m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) סבֿיבֿה f rodzaj żeński (swiwe)
• niemiecki: (1.1) Umwelt f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) природа f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) середовище n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) ambiente m rodzaj męski