środowisko
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
środowisko (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie
- (1.2) miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej
- (1.3) grupa ludzi zajmująca się tym samym zawodem, np. aktorzy
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik środowisko środowiska dopełniacz środowiska środowisk celownik środowisku środowiskom biernik środowisko środowiska narzędnik środowiskiem środowiskami miejscownik środowisku środowiskach wołacz środowisko środowiska
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) środowisko naturalne • zanieczyszczenie / ochrona środowiska
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. środowiskowy
- przysł. środowiskowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) environment
- arabski: (1.1) بيئة f, وسط
- duński: (1.1) miljø n; (1.2) miljø n; (1.3) miljø n
- francuski: (1.1) environnement m
- hiszpański: (1.1) medioambiente m; (1.2) medio m, ambiente; (1.3) círculo m, medio m
- jidysz: (1.1) סבֿיבֿה f (swiwe)
- niemiecki: (1.1) Umwelt f
- rosyjski: (1.1) природа f
- szwedzki: (1.1) omgivning w; (1.2) omgivning w
- ukraiński: (1.1) середовище n
- włoski: (1.1) ambiente m
- źródła:
