dziki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziki (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) nieoswojony, żyjący w dziczy

(1.2) lm liczba mnoga od dzik

odmiana: (1.1) dzi|ki, ~ka, ~kie, ~cy, ~kie; stopień wyższy ~kszy, ~ksza, ~ksze, ~ksi, ~ksze przykłady:

(1.1) Ten pies jest dziki i niegrzeczny.

składnia:
kolokacje: (1.1) dzika bestia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik dzikość, dzik, dziczyzna, dzicz, dzikus, dzikuska, dzikarz; czas. czasownik dziczeć; przysł. przysłówek dziko
związki frazeologiczne:
etymologia: dziki tłum, dzika plaża, dziki lokator, dziki wrzask, Dziki Zachód
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wild, fierce, savage
• esperanto: (1.1) sovaĝa
• francuski: (1.1) sauvage
• grecki: (1.1) άγριος
• hiszpański: (1.1) salvaje
• rosyjski: (1.1) дикий
• wietnamski: (1.1) rừng