dziki
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dziki (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nieoswojony, żyjący w dziczy
- (1.2) lm od dzik
odmiana: (1.1) dzi|ki, ~ka, ~kie, ~cy, ~kie; stopień wyższy ~kszy, ~ksza, ~ksze, ~ksi, ~ksze
przykłady:
- (1.1) Ten pies jest dziki i niegrzeczny.
składnia:
kolokacje: (1.1) dzika bestia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. dzikość, dzik, dziczyzna, dzicz, dzikus, dzikuska, dzikarz, czas. dziczeć, przysł. dziko
związki frazeologiczne:
etymologia: dziki tłum, dzika plaża, dziki lokator, dziki wrzask, Dziki Zachód
uwagi:
tłumaczenia:
