karmić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] karmić (język polski)

matka karmi (1.1) dziecko
chłopczyk karmi (1.1) ptaka
kos karmi (1.1) młode
wymowa:
IPA[ˈkarmʲiʨ̑], AS[karmʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś
(1.2) (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odżywiać
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  karmiciel m , karmicielka f , karma f , karmienie n , karmnik m , pokarm m 
czas.  dokarmić, nakarmić, wykarmić, pokarmić, dokarmiać
związki frazeologiczne:
szpakami karmiony
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach