brutalny

brutalny (język polski)

wymowa:

IPA: [bruˈtalnɨ], AS: [brutalny] wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) działający za pomocą siły, agresywny

(1.2) bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych

(1.3) pokazujący brutalność

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	brutalny		brutalna	brutalne	brutalni	brutalne
dopełniacz	brutalnego		brutalnej	brutalnego	brutalnych
celownik	brutalnemu		brutalnej	brutalnemu	brutalnym
biernik	brutalnego	brutalny	brutalną	brutalne	brutalnych	brutalne
narzędnik	brutalnym		brutalną	brutalnym	brutalnymi
miejscownik	brutalnym		brutalnej	brutalnym	brutalnych
wołacz	brutalny		brutalna	brutalne	brutalni	brutalne

przykłady:

(1.1) Brutalny faul został przeoczony przez sędziego.

(1.2) Taka jest brutalna prawda.

(1.3) To był brutalny film.

składnia:

kolokacje:

brutalna siła • brutalna prawda

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik brutal, brutalność

przysł. przysłówek brutalnie

czas. czasownik brutalizować

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) brute, savage, brutal, smashmouth, violent, crude; (1.3) violent, pot. potocznie gory
• arabski: (1.1-3) قاس (1.2) وحشي

źródła:

brutalny (język dolnołużycki)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) brutalny

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: