dyr

dyr (język polski)

wymowa:

IPA: [dɨr], AS: [dyr]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gwara szkolna dyrektor szkoły

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dyr	dyry/dyrowie
dopełniacz	dyra	dyrów
celownik	dyrowi	dyrom
biernik	dyra	dyrów
narzędnik	dyrem	dyrami
miejscownik	dyrze	dyrach
wołacz	dyrze	dyry/dyrowie

przykłady:

(1.1) Matematyk krzyczał, że wszystkim wstawi pały, a potem wysłał nas do dyra.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dyrektor, dyro

antonimy:

wyrazy pokrewne:

zob. zobacz dyrektor

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) skrót od dyrektor

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dyrektor

źródła:

dyr (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zwierzę

przymiotnik

(2.1) drogi, kosztowny

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza et dyr, dyret; lm liczba mnoga dyr, dyrene

(2.1) dyr, dyrt, dyre; st. wyższy stopień wyższy dyrere; st. najwyższy stopień najwyższy dyrest

przykłady:

(1.1) Han spiser som et dyr. → (On) je jak zwierzę.

(2.1) Bøger er meget dyre i Danmark. → Książki są w Danii bardzo drogie.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dyrlæge • nyttedyr • skadedyr

synonimy:

(1.1) kræ

antonimy:

(2.1) billig

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) st.nord. staronordyjski dýr

(2.1) st.nord. staronordyjski dýrr

uwagi:

źródła:

dyr (język islandzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga

(1.1) drzwi

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga dyr, ~, ~um, ~a (~nar, ~nar, ~unum, ~anna)

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dyr (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. zoologia zwierzę

przymiotnik

(2.1) drogi (kosztowny)

odmiana:

(1.1) et dyr, dyret, dyr, dyrene lub et dyr, dyret, dyr, dyra

(2.1) dyr, dyrt, dyre

przykłady:

(1.1) Det fins mange ville dyr i skogen. → W tym lesie jest dużo dzikich zwierząt.

(2.1) Hun kjøper alltid dyre klær. → Ona zawsze kupuje drogie ubrania.

(2.1) Det er dyrt med alkohol her i landet. (NRK) → W naszym kraju alkohol jest drogi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(2.1) billig

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

bløtdyr • dådyr • flokkdyr • husdyr • krypdyr • pattedyr • pelsdyr • rovdyr • rådyr • skadedyr • skalldyr • udyr • villdyr • virveldyr

etymologia:

uwagi:

źródła:

dyr (język szwedzki)

wymowa:

[dy:r] wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) drogi (kosztowny)

odmiana:

(1.1) dyr, dyrt, dyra

przykłady:

(1.1) Huset är för dyrt. Vi ska inte köpa det. → Ten dom jest za drogi. Nie kupimy go.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) billig

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek dyrt

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dyr (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rodzajnik określony

(1.1) rodzaj męski

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) der

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: