cnota
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
cnota (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cnota cnoty dopełniacz cnoty cnót celownik cnocie cnotom biernik cnotę cnoty narzędnik cnotą cnotami miejscownik cnocie cnotach wołacz cnoto cnoty
- przykłady:
- (1.1) Męstwo to cnota moralna pomagająca w byciu wytrwałym wobec trudności i stałym w przekonaniach.
- (1.3) Prawdziwa cnota krytyk się nie boi.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wzór cnót • pielęgnować cnoty • droga cnoty • cnoty obywatelskie • cnoty kardynalne • cnota męstwa / posłuszeństwa / czystości • cnota stoicka / platońska / chrześcijańska
- (1.2) stracić cnotę, zachować cnotę
- synonimy:
- (1.1) wartość, zaleta, prawość, szlachetność, odwaga cywilna
- (1.2) dziewictwo, niewinność, czystość
- antonimy:
- (1.3) niecnota
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cnotliwość f, niecnota m/f, zacność f
- przym. cnotliwy, zacny, niecny
- przysł. cnotliwie
- związki frazeologiczne:
- pas cnoty • jest to cnota nad cnotami trzymać język za zębami • cnota naukę przechodzi • cnota zawżdy na dobre wynidzie • praca doskonali cnotę • cnota trudności się nie lęka i w przeciwnościach nie stęka • kim cnota rządzi, ten rzadko błądzi • lepsza cnota w kapocie niż niecnota w złocie • lepsza cnota, niż wóz złota • cnota dla wszystkich ma otwarte wrota • grzeczność i cnota otwierają wrota • polska cnota: każdemu otworzyć wrota / staropolska jest to cnota, nikomu nie zamknąć wrota • prawda i cnota ginie od złota • prawdziwa cnota krytyk się nie boi • ubóstwo cnoty nie traci • ma tyle cnót, co stara baba zębów • sama cnota nagrodą i płacą jest sobie • bogactw przybywa, cnoty ubywa
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) virtue; (1.2) chastity
- arabski: (1.1) فضيلة f
- esperanto: (1.1) virto
- francuski: (1.1) vertu f
- hiszpański: (1.1) virtud f; (1.2) castidad f, virginidad f
- łaciński: (1.1) virtus f
- niemiecki: (1.1) Tugend f; (1.2) Keuschheit f
- nowogrecki: (1.1) αρετή f
- portugalski: (1.1) virtude f
- wilamowski: (1.1) tūgyt f
- włoski: (1.1) virtù f; (1.2) verginità f
- źródła:
- ↑ Ignacy Krasicki: Monachomachia
