cnota
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cnota (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cnota cnoty dopełniacz cnoty cnót celownik cnocie cnotom biernik cnotę cnoty narzędnik cnotą cnotami miejscownik cnocie cnotach wołacz cnoto cnoty
- przykłady:
- (1.1) Męstwo to cnota moralna pomagająca w byciu wytrwałym wobec trudności i stałym w przekonaniach.
- (1.3) Prawdziwa cnota krytyk się nie boi (Ignacy Krasicki: Monachomachia)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wzór cnót, pielęgnować ~y, droga ~y, ~y obywatelskie, ~y kardynalne, ~a męstwa
- (1.2) stracić ~ę, zachować ~ę
- synonimy:
- (1.1) wartość, zaleta, prawość, szlachetność, odwaga cywilna
- (1.2) dziewictwo, niewinność, czystość
- antonimy:
- (1.3) niecnota
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) virtue; (1.2) chastity
- arabski: (1.1) فضيلة f
- esperanto: (1.1) virto
- francuski: (1.1) vertu f
- hiszpański: (1.1) virtud f
- łaciński: (1.1) virtus f
- niemiecki: (1.1) Tugend f; (1.2) Keuschheit f
- nowogrecki: (1.1) αρετή f
- portugalski: (1.1) virtude f
- wilamowski: (1.1) tügyt
- włoski: (1.1) virtù f; (1.2) verginità f
- źródła:
