wywodzić
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z wywodzić się)
[edytuj] wywodzić (język polski)
wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) książk. wodząc kogoś wychodzić z nim skądś, wyprowadzać
- (1.2) książk. o drodze: umożliwiać wyjście skądś, wyprowadzać
- (1.3) dochodzić do czegoś przez rozumowanie, wysnuwać wnioski
- (1.4) książk. wyjaśniać, tłumaczyć coś, dowodzić czegoś
czasownik zwrotny
odmiana: (1) wywodz|ić koniugacja VIa, aspekt dokonany: wywieść; (2) jak (1) + nieodmienny zaimek się, aspekt dokonany: wywieść się przykłady:
- (1.1) Wszyscy też poszli za nim w podwórze, on zaś z Pietrkiem wywodził z chlewu opierającego się silnie wieprzka. (W. Reymont: Chłopi)
- (1.2) Droga wywiodła ich za miasto.
- (1.3) (...) opowiadał o domowych w kraju wypadkach, stąd wywodził wnioski, układał zamiary, a opowiadał żywo, bo wszystko, jak igłę magnesową do północy, do własnych kierował korzyści. (J. B. Dziekoński: Sędziwoj)
- (1.4) Potem długo wywodził, jaki to z tego będzie profit, jakie to dobrodziejstwo oświata, jak to urzędy jeno myślą dzień i noc, bych tylko narodowi przyjść z pomocą (...) (W. Reymont: Chłopi)
- (2.2) Laura wywodzi się z rodziny inteligenckiej.
- (2.2) Kawa espresso wywodzi się z Mediolanu.
składnia: (2.1) ~ z + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.4) zwykle ndk.; (2.1-2) zwykle ndk. tłumaczenia:
