kierować
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kierować (język polski)
wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) wydawać komuś polecenia
- (1.2) udzielać wskazówek, zawierać wskazówki
- (1.3) obracać coś w jakimś kierunku
- (1.4) sterować pojazdem lub grupą pojazdów
- (1.5) czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi
odmiana: (1) kier|ować, koniugacja IV; aspekt dokonany (1.1) brak; (1.2-1.3) skier|ować, koniugacja IV; (1.4) pokier|ować, koniugacja IV; (1.5) skier|ować, koniugacja IV przykłady:
- (1.1) Mój ojciec kieruje zespołem pięciu ludzi.
- (1.2) Pana opis drogi dobrze kieruje podróżnych do Zakopanego.
- (1.3) Pilot skierował samolot na północ.
- (1.4) Nie należy kierować samochodem i rozmawiać przez telefon.
- (1.5) Generał najpierw skierował swoje słowa do weteranów, a dopiero potem – do zwykłych żołnierzy.
składnia: (1.1, 1.4) kierować +N.; (1.2-1.3) kierować +B., nie kierować +D.; (1.5) kierować +B. (nie kierować +D.) do +D./na +B.
kolokacje: (1.4) kierować samochodem/autobusem/pociągiem/...
synonimy: (1.1) dowodzić, zarządzać; (1.2) prowadzić, instruować, informować; (1.3) obracać na...; (1.4) prowadzić; (1.5) adresować
antonimy: (1.2) wprowadzać w błąd, dezinformować; (1.4) powozić
wyrazy pokrewne: (1) rzecz. kierowanie, kierunek; (1.1) rzecz. kierownik; (1.2-1.3) czas. nakierowywać/nakierować, wykierowywać/wykierować; (1.4) rzecz. kierowca; ims. kierujący; (1.5) czas. przekierowywać/przekierować
związki frazeologiczne:
etymologia: (1) od kierunek
uwagi: (1.1, 1.4) czasownik przechodni rządzący narzędnikiem, tworzy stronę bierną tłumaczenia:
