igła

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: igla

[edytuj] igła (język polski)

wymowa: IPA: [ˈigwa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cienki podłużny przedmiot o ostrym końcu, najczęściej wykonany z metalu

(1.2) liść roślin iglastych

(1.3) biol. biologia mineralny element strukturalny szkieletu gąbek

odmiana: lp liczba pojedyncza ig|ła, ~ły, ~le, ~łę, ~łą, ~le, ~ło; lm liczba mnoga ~ły, ~ieł, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły przykłady:

(1.1) Moja babcia używa igły do szycia.

(1.2) Trzeba pozamiatać igły z choinki.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1-2) szpilka, (1.3) skleryt
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik igielny, igłowy; (1.2) rzecz. rzeczownik igliwie, iglak; przym. przymiotnik iglasty
związki frazeologiczne: (1.1) robić z igły widły - wyolbrzymiać sprawę, szukać igły w stogu siana
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) needle
• arabski: (1.1) إبرة
• baskijski: (1.1) orratz
• czeski: (1.1) jehla
• francuski: (1.1-2) aiguille f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) aguja
• interlingua: (1.2) acicula, agulia
• japoński: (1.1) 針
• jidysz: (1.1) נאָדל f rodzaj żeński (nodl)
• łaciński: (1.1) acus
• portugalski: (1.1) agulha f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) игла f rodzaj żeński, иголка f rodzaj żeński
• serbski: (1.1) игла
• turecki: (1.1) iğne
• włoski: (1.1) ago