wyjście

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wyjście (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) droga lub otwór, którym się wychodzi

(1.2) rzeczownik od czasownika wyjść

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza wyjś|cie, ~cia, ~ciu, ~cie, ~ciem, ~ciu, ~cie; lm liczba mnoga ~cia, ~ć, ~ciom, ~cia, ~ciami, ~ciach, ~cia przykłady:

(1.1) Na korytarzu znajdowały się strzałki prowadzące do wyjścia.

składnia:
kolokacje: (1.1) iść do wyjścia, szukać wyjścia; wyjście ewakuacyjne
synonimy: (1.1) wyjazd
antonimy: (1.1) wejście
wyrazy pokrewne: (1) przym. przymiotnik wyjściowy
związki frazeologiczne: punkt wyjścia
etymologia: (1) od wyjść
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) exit; (1.2) exiting
• chorwacki: (1.1) izlaz m rodzaj męski
• francuski: (1.1-2) sortie f rodzaj żeński
• grecki: (1.1-2) έξοδος f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-2) salida f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) uitgang
• interlingua: (1.1) exito, sortita
• niemiecki: (1.1) Ausgang m rodzaj męski, Ausweg m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-2) выход m rodzaj męski
• slovio: (1.1) izhod (изход)
• słowacki: (1) východ
• szwedzki: (1.1-2) utgång w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) kijárat