wyjście
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wyjście (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wyjście wyjścia dopełniacz wyjścia wyjść celownik wyjściu wyjściom biernik wyjście wyjścia narzędnik wyjściem wyjściami miejscownik wyjściu wyjściach wołacz wyjście wyjścia
- przykłady:
- (1.1) Na korytarzu znajdowały się strzałki prowadzące do wyjścia.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) iść do wyjścia, szukać wyjścia; wyjście ewakuacyjne
- synonimy:
- (1.1) wyjazd
- antonimy:
- (1.1) wejście
- związki frazeologiczne:
- punkt wyjścia
- etymologia:
- (1) od wyjść
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) exit; (1.2) exiting
- arabski: (1.1) خروج ,مخرج
- chorwacki: (1.1) izlaz m
- francuski: (1.1-2) sortie f
- hiszpański: (1.1-2) salida f
- holenderski: (1.1) uitgang
- interlingua: (1.1) exito, sortita
- niemiecki: (1.1) Ausgang m, Ausweg m
- nowogrecki: (1.1-2) έξοδος f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1-2) выход m
- slovio: (1.1) izhod (изход)
- słowacki: (1) východ
- szwedzki: (1.1-2) utgång w
- węgierski: (1.1) kijárat
- źródła:
