początek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

początek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk], AS[počõntek], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, od czego się coś zaczyna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zaczął robić wszystko od początku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dać początekbrać początek z / brać początek wna początku / z początkuod początku światazrobić dobry początek
synonimy:
(1.1) zaczątek, zalążek, źródło, inauguracja, start
antonimy:
(1.1) koniec, schyłek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. początkowy, początkujący
przysł. początkowo
czas. zapoczątkować
rzecz. początkujący m.-os.
związki frazeologiczne:
dobre złego początkimiłe złego początki, lecz koniec żałosny
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: