początek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] początek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik początek początki dopełniacz początku początków celownik początkowi początkom biernik początek początki narzędnik początkiem początkami miejscownik początku początkach wołacz początku początki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dać początek • brać początek od
- synonimy:
- (1.1) zaczątek, zalążek, źródło, inauguracja, start
- wyrazy pokrewne:
- przym. początkowy
- przysł. początkowo
- związki frazeologiczne:
- (1.1) dobre złego początki
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beginning m, commencement, onset
- arabski: (1.1) بدء ,بداية ,رأس ,صدر, ابتداء
- chorwacki: (1.1) početak m
- dolnołużycki: (1.1) zachopjeńk m
- duński: (1.1) begyndelse w
- francuski: (1.1) commencement m, début m, amorce
- hebrajski: (1.1) התחלה f (hatchala)
- hiszpański: (1.1) comienzo m, inicio m, origen m, principio m
- jidysz: (1.1) אָנהייב m (onhejb)
- niemiecki: (1.1) Anfang m
- norweski (bokmål): (1.1) begynnelse m
- nowogrecki: (1.1) αρχή f, έναρξη f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) начало n
- starogrecki: (1.1) ἀρχή f
- suahili: (1.1) mwanzo
- sycylijski: (1.1) accuminzagghia f
- szwedzki: (1.1) begynnelse w, början w, start w
- wilamowski: (1.1) ofaong
- włoski: (1.1) principio, inizio, nascere
- źródła:
