początek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] początek (język polski)
wymowa: IPA: /pɔˈʧɔntɛk/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp począt|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) dać początek, brać początek od
synonimy: (1.1) zaczątek, zalążek, źródło, inauguracja, start
antonimy: (1.1) koniec, schyłek
wyrazy pokrewne: przym. początkowy, początkowa, początkowe, przysł. początkowo
związki frazeologiczne: (1.1) dobre złego początki
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beginning m
- chorwacki: (1.1) početak m
- dolnołużycki: (1.1) zachopjeńk m
- duński: (1.1) begyndelse w
- francuski: (1.1) commencement m, début m
- grecki: (1.1) αρχή f, έναρξη f
- greka: (1.1) ἀρχή f
- hebrajski: (1.1) התחלה f (hatchala)
- hiszpański: (1.1) comienzo m, inicio m, origen m, principio m
- jidysz: (1.1) אָנהייב m (onhejb)
- niemiecki: (1.1) Anfang m
- norweski (bokmål): (1.1) begynnelse m
- rosyjski: (1.1) начало n
- włoski: (1.1) principio, inizio, nascere

