początek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

początek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk], AS[počõntek], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ą   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, od czego się coś zaczyna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zaczął robić wszystko od początku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dać początekbrać początek od
synonimy:
(1.1) zaczątek, zalążek, źródło, inauguracja, start
antonimy:
(1.1) koniec, schyłek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  początkowy, początkujący
przysł.  początkowo
czas.  zapoczątkować
rzecz.  początkujący m.-os. 
związki frazeologiczne:
(1.1) dobre złego początki
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: