wypadek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wypadek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie
- (1.2) nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wypadek wypadki dopełniacz wypadku wypadków celownik wypadkowi wypadkom biernik wypadek wypadki narzędnik wypadkiem wypadkami miejscownik wypadku wypadkach wołacz wypadku wypadki
- przykłady:
- (1.1) Tamte wypadki opisano w niejednej kronice.
- (1.2) We wczorajszym wypadku samochodowym zginęły dwie osoby.
- (1.2) W wyniku wypadku samochodowego żona Mariana zginęła na miejscu.
- składnia:
- kolokacje:
- w żadnym wypadku, nieszczęśliwy wypadek, w najlepszym / najgorszym wypadku, wypadek losowy, na wszelki wypadek, kronika wypadków, być świadkiem wypadku, rozwój/bieg wypadków
- synonimy:
- (1.1) sprawa, sytuacja, incydent, zajście, zdarzenie, epizod, przypadek
- (1.2) kolizja, kraksa, zderzenie, nieszczęście, katastrofa
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) incident; (1.2) accident
- arabski: (1.1) حالة f; (1.2) حادث , مصيبة
- czeski: (1.2) nehoda f
- duński: (1.1) tilfælde n; (1.2) ulykke w
- esperanto: (1.1) incidento, okazo; (1.2) akcidento
- islandzki: (1.1) atburður m; (1.2) óhapp n, slys n, ólán n
- niemiecki: (1.1) Begebenheit f, Ereignis n; (1.2) Unfall m, Unglück n, Unglücksfall n, Missgeschick n
- rosyjski: (1.1) случай m, факт m, событие n, происшествие n; (1.2) несчастный случай m, катастрофа f
- szwedzki: (1.1) händelse w, fall n; (1.2) olycka n, olycksfall n, olyckshändelse w, tillbud n
- włoski: (1.1) avvenimento, (1.1-2) accidente
- źródła:
