wypadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wypadek (język polski)


wymowa: IPA: [vɨˈpadɛk] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie
(1.2) nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

odmiana: (1) lp  wypad|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Tamte wypadki opisano w niejednej kronice.
(1.2) We wczorajszym wypadku samochodowym zginęły dwie osoby.
(1.2) W wyniku wypadku samochodowego żona Mariana zginęła na miejscu.

składnia:
kolokacje: w żadnym wypadku, nieszczęśliwy wypadek, w najlepszym / najgorszym wypadku, wypadek losowy, na wszelki wypadek, kronika wypadków, być świadkiem wypadku, rozwój/bieg wypadków
synonimy: (1.1) sprawa, sytuacja, incydent, zajście, zdarzenie, epizod; (1.2) kolizja, kraksa, zderzenie, nieszczęście, katastrofa
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  wypadkowa; czas.  wypadać; przym.  wypadkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach