północ

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] północ (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) godzina 24
(1.2) kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa. Zobacz też: północ w Wikipedii.
(1.3) Północ potocznie Stany Zjednoczone Ameryki podczas wojny secesyjnej
(1.4) potocznie kraje znajdujące się na północ (1.2) od mówiącego; również obszary o mroźnym klimacie

odmiana: (1.1-4) lp północ, ~y, ~y, ~, ~ą, ~y, ~; bez lm;
przykłady:

(1.1) Ludzie mówią, że o północy w starym zamku straszy duch.
(1.2) ...potem pójdziemy 5 kilometrów na północ...
(1.3) Wojska Północy ostatecznie wygrały wojnę secesyjną.
(1.4) Nie chciałbym mieszkać na Północy, tam jest strasznie zimno.

składnia: (1.2) na północ od +B.
kolokacje: (1.1) o północy; (1.2) iść/jechać/... na północ; być na północ od czegoś, przyjść od/z północy; (1.4) być/pracować/przebywać/... na Północy
synonimy: (1.3) Unia
antonimy: (1.1) południe; (1.2) południe; (1.3-4) Południe
wyrazy pokrewne: (1.2) przym. północny
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) zob. "pół", "noc"; (1.2) z (1.1); (1.3) ponieważ to państwo walczyło ze znajdującym się na południu względem niego Południem
uwagi: (1.3) tylko z wielkiej litery
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/p%C3%B3%C5%82noc”