tren

tren (język polski)

treny (1.1) Jana Kochanowskiego

tren (1.2) u sukni panny młodej

tren (1.3)

tren (1.4)

wymowa:

IPA: [trɛ̃n], AS: [trẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lit. literacko gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć; zob. zobacz też tren (literatura) w Wikipedii

(1.2) książk. książkowy ogon, wydłużona część sukni (najczęściej kobiecej), ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego; zob. zobacz też tren (moda) w Wikipedii

(1.3) daw. dawniej, dawny tabor wojskowy

(1.4) daw. dawniej, dawny oś wagonowa z kołami

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tren	treny
dopełniacz	trenu	trenów
celownik	trenowi	trenom
biernik	tren	treny
narzędnik	trenem	trenami
miejscownik	trenie	trenach
wołacz	trenie	treny

przykłady:

(1.1) Tren pojawił się w literaturze polskiej za sprawą Jana Kochanowskiego, który poświęcił im cały cykl.

(1.2) Schodziła wolno, tren sukni ciągnął się za nią po szerokich marmurowych stopniach…

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. dawniej, dawny trena f rodzaj żeński, daw. dawniej, dawny trenodja f rodzaj żeński

(1.2-4) daw. dawniej, dawny trena f rodzaj żeński

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1)

rzecz. rzeczownik daw. dawniej, dawny trena f rodzaj żeński, daw. dawniej, dawny trenodja f rodzaj żeński, starop. staropolski trenienie n rodzaj nijaki

czas. czasownik starop. staropolski trenić

przym. przymiotnik trenologiczny

(1.2-4)

rzecz. rzeczownik daw. dawniej, dawny trena f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina threnus < gr. starogrecki θρῆνος (thrḗnos) < gr. starogrecki θρέομαι → głośno płakać

(1.2-4) franc. francuski traîne < franc. francuski traîner → wlec, ciągnąć za sobą

uwagi:

(1.1) por. porównaj elegia • tristia • lament • plankt • żale • nenia • epicedium (epicedion) • requiem (rekwiem) • dirge

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tabor

• angielski: (1.1) threnody; (1.2) train, trail
• czeski: (1.2) vlečka f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) complainte, thrène
• hiszpański: (1.1) treno m rodzaj męski; (1.2) cola f rodzaj żeński
• interlingua: (1.2) cauda, traino
• niemiecki: (1.1) Threnodie f rodzaj żeński; (1.2) Schleppe f rodzaj żeński, Kleidschleppe f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) θρήνος m rodzaj męski, μοιρολόγι n rodzaj nijaki; (1.2) ουρά f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.2) шлейф m rodzaj męski

źródła:

tren (język albański)

tren (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pociąg

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) tren elektronik → trolejbus • tren i nëndheshëm → metro

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

tren (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) wlec

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

czas. czasownik treni

rzecz. rzeczownik trenaĵo, trenŝipo

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski traîner

uwagi:

źródła:

tren (język hiszpański)

tren (1.1)

wymowa:

IPA: ['tren]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pociąg

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga trenes

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski train

uwagi:

źródła:

tren (język rumuński)

tren (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pociąg

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

tren (język turecki)

tren (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pociąg

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: