charakter

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Charakter

charakter (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[xaˈraktɛr], AS[χarakter]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych. zespół cech psychicznych danej osoby
(1.2) zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Maria ma okropny charakter, trudno z nią mieszkać.
(1.2) Moja działalność ma charakter czysto społeczny.
składnia:
kolokacje:
(1.2) charakter pisma
synonimy:
(1.1) osobowość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. charakteryzacja f, charakterystyka f
czas. charakteryzować ndk.
przym. charakterowy, charakterystyczny
związki frazeologiczne:
czarny charakter
etymologia:
gr. charakter[potrzebna transkrypcja na starogrecki][1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Podręczny słownik terminów literackich, wyd. Open, Warszawa 1999, s. 45.

charakter (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) charakter
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. charakterový, charakteristický
rzecz. charakteristika f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: