charakter

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Charakter

[edytuj] charakter (język polski)


wymowa: IPA: [xaˈraktɛr] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) psych. zespół cech psychicznych danej osoby
(1.2) zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju

odmiana: (1.1-2) charakt|er, ~eru, ~erowi, ~er, ~erem, ~erze, ~erze!; lm (1.1) charakt|ery, ~erów, ~erom, ~ery, ~erami, ~erach, ~ry!
przykłady:

(1.1) Maria ma okropny charakter, trudno z nią mieszkać.
(1.2) Moja działalność ma charakter czysto społeczny.

składnia:
kolokacje: cecha ~u (~ystyczna), ~ pisma
synonimy: (1.1) osobowość
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. charakterowy, charakterystyczny; czas. charakteryzować
związki frazeologiczne: czarny charakter
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach