charakter

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Charakter

charakter (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[xaˈraktɛr], AS[χarakter]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych.  zespół cech psychicznych danej osoby
(1.2) zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Maria ma okropny charakter, trudno z nią mieszkać.
(1.2) Moja działalność ma charakter czysto społeczny.
składnia:
kolokacje:
(1.2) charakter pisma
synonimy:
(1.1) osobowość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  charakteryzacja f , charakterystyka f 
czas.  charakteryzować ndk. 
przym.  charakterowy, charakterystyczny
związki frazeologiczne:
czarny charakter
etymologia:
gr.  charakter

[potrzebna transkrypcja na starogrecki][1]

uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Podręczny słownik terminów literackich, wyd. Open, Warszawa 1999, s. 45.

charakter (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) charakter
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  charakterový, charakteristický
rzecz.  charakteristika f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: