płaszcz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] płaszcz (język polski)
mężczyzna w skórzanym płaszczu (1.1)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem; zob. też płaszcz (ubranie) w Wikipedii
- (1.2) element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona; zob. też płaszcz (technika) w Wikipedii
- (1.3) anat. fałd tkanki okrywający ciało mięczaków; zob. też płaszcz (anatomia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płaszcz płaszcze dopełniacz płaszcza płaszczy celownik płaszczowi płaszczom biernik płaszcz płaszcze narzędnik płaszczem płaszczami miejscownik płaszczu płaszczach wołacz płaszczu płaszcze
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) coat, overcoat
- arabski: (1.1) معطف, egip. arab. بالطو
- czeski: (1.1) kabát m
- dolnołużycki: (1.1) płašć m
- francuski: (1.1-3) manteau m
- górnołużycki: (1.1) płašć m
- hiszpański: (1.1) abrigo m; (1.2) camisa f, chaqueta f; (1.3) manto m
- islandzki: (1.1) kápa f
- japoński: (1.1) コート (kōto)
- niemiecki: (1.1) Mantel m; (1.3) Pallium n, Mantel m
- nowogrecki: (1.1) πανωφόρι n, παλτό n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) плащ m; (1.3) мантия (моллюсков) f
- szwedzki: (1.1) rock w, kappa w
- wilamowski: (1.1) maontuł
- źródła:
