płakać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] płakać (język polski)

dziewczynka płacze (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpwakaʨ̑], AS[pu̯akać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) wylewać łzy, ronić łzy
odmiana:
(1.1) koniugacja XI
przykłady:
(1.1) Siedział przy stole i cicho płakał.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  płaczka m /f , płacz m , płaczek m 
przym.  opłakany
związki frazeologiczne:
płakać jak bóbr
etymologia:
początkowo słowo znaczyło 'bić, uderzać, zadawać ból'.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach