pociąg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pociąg (język polski)

pociąg (1.1)


wymowa: IPA: /ˈpɔʨɔŋk/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lokomotywa z wagonami; zob.  też pociąg w Wikipedii
(1.2) pragnienie, pożądanie kogoś

odmiana: (1) lp  pociąg, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) O której (godzinie) odjeżdża pociąg do Warszawy?
(1.2) Wszyscy chłopcy czuli pociąg do Marysi.

składnia: (1.1) pociąg z +D.  do +D. ; (1.2) pociąg do +D. 
kolokacje: (1.1) ~ towarowy/pasażerski/nocny/podmiejski/osobowy/pospieszny/ekspresowy/elektryczny/parowy, pociąg pancerny; ~ jedzie, ~ zatrzymuje się/staje na stacji, ~ z Warszawy/Berlina do Krakowa/Moskwy, jechać/podróżować ~iem, wsiadać do ~u, wysiadać z ~u, kupować bilet(y) na ~, spóźnić się na ~, zestawiać ~, podstawiać ~ (na tor pierwszy); kierownik pociągu; (1.2) mieć/czuć pociąg do kobiet/alkoholu/...; pociąg płciowy
synonimy: (1.1) kolej; (1.2) pożądanie, skłonność, pragnienie, popęd, instynkt, upodobanie
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  pociągowy; więcej zob.  → ciągnąć i pociągać
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od „ciągnąć”; (1.2) od „pociągać”
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/poci%C4%85g”