pociąg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] pociąg (język polski)

pociąg (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk], AS[poćõŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. nazal. asynch. ą  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) techn.  lokomotywa z wagonami; zob.  też pociąg w Wikipedii
(1.2) pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) O której godzinie odjeżdża pociąg do Warszawy?
(1.2) Wszyscy chłopcy czuli pociąg do Marysi.
składnia:
(1.1) pociąg z +D.  do +D. 
(1.2) pociąg do +D. 
kolokacje:
(1.1) ~ towarowy/pasażerski/nocny/podmiejski/osobowy/pospieszny/ekspresowy/elektryczny/parowy, pociąg pancerny; ~ jedzie, ~ zatrzymuje się/staje na stacji, ~ z Warszawy/Berlina do Krakowa/Moskwy, jechać/podróżować ~iem, wsiadać do ~u, wysiadać z ~u, kupować bilet(y) na ~, spóźnić się na ~, zestawiać ~, podstawiać ~ (na tor pierwszy); kierownik pociągu
(1.2) mieć/czuć pociąg do kobiet/alkoholu/...; pociąg płciowy
synonimy:
(1.1) kolej
(1.2) pożądanie, skłonność, pragnienie, popęd, instynkt, upodobanie
antonimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym.  pociągowy; więcej zob. : ciągnąć i pociągać
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od „ciągnąć
(1.2) od „pociągać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach