reszta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] reszta (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) elementy, które zostały
- (1.2) przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać
- (1.3) mat. przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną
odmiana: (1.1-3) lp reszt|a, ~y, reszcie, ~ę, ~ą, reszcie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Student uważał na zajęciach do momentu, gdy profesor sprawdził listę, a potem spał przez resztę wykładu.
- (1.2) To kosztowało 20 (dwadzieścia) złotych, ale nie miałem drobnych i zapłaciłem banknotem stuzłotowym. Sprzedawca wydał mi 80 (osiemdziesiąt) złotych reszty.
- (1.3) 15 (Piętnaście) dzieli się przez 4 (cztery) z resztą 3 (trzy)
składnia: (1.1) reszta + D.
kolokacje: (1.1) reszta chłopców/samochodów/czasu/wody/...; (1.2) wydawać resztę; (1.3) (dzielić się/coś) bez reszty = z resztą równą 0 (zero)
synonimy: (1.1) pozostałość
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. resztka
związki frazeologiczne: (1.1) (zgłupieć/zdziecinnieć/...) do reszty
etymologia: (1.1) niem. Rest; (1.2) z (1.1), ponieważ ta kwota zostaje jakby dodana do zakupów (stanowi resztę (1.1) zakupów); (1.3) od (1.1), ponieważ ta liczba „zostaje” z dzielenia
uwagi: (1.3) 
; a - dzielna; b - dzielnik; c - wynik; r - reszta; a, b, c, r są liczbami całkowitymi; cb jest największą liczbą całkowitą podzielną przez b, mniejszą lub równą a tłumaczenia:
