banknot

banknot (język polski)

banknoty (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbãŋknɔt], AS: [bãŋknot], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng-  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; zob. zobacz też banknot w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	banknot	banknoty
dopełniacz	banknotu	banknotów
celownik	banknotowi	banknotom
biernik	banknot	banknoty
narzędnik	banknotem	banknotami
miejscownik	banknocie	banknotach
wołacz	banknocie	banknoty

przykłady:

(1.1) Na chodniku leżały rozrzucone stuzłotowe banknoty.

składnia:

kolokacje:

(1.1) banknot stuzłotowy/jednodolarowy/...

synonimy:

antonimy:

(1.1) moneta

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bank

przym. przymiotnik bankowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki Banknote

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) banknote
• czeski: (1.1) bankovka
• duński: (1.1) pengeseddel w rodzaj wspólny, seddel w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) billet de banque m rodzaj męski, billet m rodzaj męski, papier-monnaie m rodzaj męski, bank-note f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) billete m rodzaj męski de banco
• holenderski: (1.1) biljet n rodzaj nijaki
• ido: (1.1) bankobilieto
• jidysz: (1.1) באַנקנאָט m rodzaj męski (banknot)
• niemiecki: (1.1) Banknote f rodzaj żeński; Geldschein m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) χαρτονόμισμα n rodzaj nijaki, τραπεζογραμμάτιο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) купюра f rodzaj żeński; банкнота f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) bankovka
• szwedzki: (1.1) sedel w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) bankjegy
• włoski: (1.1) banconota f rodzaj żeński, biglietto di banca m rodzaj męski

źródła: