banknot

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] banknot (język polski)

wymowa: IPA: [ˈbanknɔt]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; zob. zobacz też banknot w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza banknot, ~u, ~owi, ~, ~em, banknocie, banknocie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Na chodniku leżały rozrzucone stuzłotowe banknoty.

składnia:
kolokacje: (1.1) banknot stuzłotowy/jednodolarowy/...
synonimy:
antonimy: (1.1) moneta
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem. niemiecki Banknote^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) banknote
• duński: (1.1) pengeseddel w rodzaj wspólny, seddel w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) billet de banque m rodzaj męski, billet m rodzaj męski, papier-monnaie m rodzaj męski, bank-note f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) χαρτονόμισμα n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) billete m rodzaj męski de banco
• jidysz: (1.1) באַנקנאָט m rodzaj męski (banknot)
• niemiecki: (1.1) Banknote f rodzaj żeński; Geldschein m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) sedel w rodzaj wspólny
• rosyjski: (1.1) купюра f rodzaj żeński; банкнота f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) bankjegy

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 30, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.