wynik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wynik (język polski)
wymowa: IPA: [ˈvɨɲik]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rezultat, skutek
- (1.2) mat. rezultat działań algebraicznych (dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia)
- (1.3) sport. stan spotkania/meczu
odmiana: (1.1-2) wynik, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) W wyniku spalania benzyny do atmosfery dostaje się dwutlenek węgla.
- (1.1) Co najmniej dziesięciu górników zginęło w wyniku wybuchu metanu w kopalni.
- (1.2) Tylko 7 jest wynikiem tego działania.
- (1.3) Jaki jest wynik? Nadal remis 0:0?
- (1.3) Pijany komentator przegapił bramkę dla Polski i do końca pierwszej połowy meczu podawał zły wynik.
składnia:
kolokacje: (1.1-3) podawać ~; (1.1-2) być wynikiem; (1.1) w wyniku; korzystny/dobry/zły/nieprawidłowy ~; (1.3) ~ meczu
synonimy: (1.1) efekt, rezultat, skutek
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. wynikać; przym. wynikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
