polityczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] polityczny (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący polityki, związany z polityką
- (1.2) nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce
- (1.3) kierowany przez rządzących w celu ochrony swojej władzy i prześladowania przeciwników
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik polityczny polityczna polityczne polityczni polityczne dopełniacz politycznego politycznej politycznego politycznych celownik politycznemu politycznej politycznemu politycznym biernik politycznego polityczny polityczną polityczne politycznych polityczne narzędnik politycznym polityczną politycznym politycznymi miejscownik politycznym politycznej politycznym politycznych wołacz polityczny polityczna polityczne polityczni polityczne nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) W telewizji nadano nową audycję polityczną, w której o polityce zagranicznej dyskutowali przedstawiciele rządu i opozycji.
- (1.2) Zarzuty ministra sprawiedliwości, jakobym miał wziąć łapówkę, są czysto polityczne, bo nie przedstawiono na to żadnych dowodów i chce się mnie po prostu skompromitować przed wyborami.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) partia polityczna, poglądy polityczne, powiązania polityczne
- (1.3) mord ~, policja polityczna, proces ~, więzień ~
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) polityczna poprawność
- etymologia:
- (1.1) od polityka
- (1.2) pojawił się w połowie lat 90. XX w.
- uwagi:
- (1) nie mylić z „potyliczny”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) political
- arabski: (1.1) سياسي
- bułgarski: (1.1) политически
- dolnołużycki: (1.1) politiski
- duński: (1.1) politisk
- hebrajski: (1.1) מדיני (medini)
- hiszpański: (1.1) político
- jidysz: (1.1) פּאָליטיש (politisz)
- niemiecki: (1.1) politisch
- norweski (bokmål): (1.1) politisk
- nowogrecki: (1.1) πολιτικός
- rosyjski: (1.1) политический
- slovio: (1.1) politikju (политикйу)
- szwedzki: (1.1) politisk
- źródła:
