zarzut

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zarzut (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzaʒut], AS[zažut]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania
(1.2) praw.  część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia/występku/przestępstwa
odmiana:
przykłady:
(1.1) Twoje zarzuty mnie dotknęły.
(1.2) Oskarżonemu postawiono wiele zarzutów.
składnia:
(1) zarzut wobec kogo/czego
kolokacje:
(1) postawić zarzut komuśzbić / oddalić zarzut • sformułować zarzut wobec kogośmieć postawiony / ciążący na kimś zarzut • odeprzeć zarzut oparty na czymśodpowiedzieć na przedstawiony zarzut • zatrzymać kogoś pod zarzutem
synonimy:
oskarżenie, wymówka, krytyka
antonimy:
pochwała, komplement
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  zarzucić, zarzucać
ims.  zarzucający, zarzuciwszy
rzecz.  rzut m 
związki frazeologiczne:
bez zarzutuidealnie, nienagannie
aresztować/zatrzymać pod zarzutem = aresztować/zatrzymać z powodu zarzucanego czynu
etymologia:
(1) rzeczownik od czasownika pol.  zarzucać
uwagi:
(1) często używane nieprawidłowe formy: zarzut dla kogoś; ma zarzut
tłumaczenia:
źródła: