zarzut
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zarzut (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania
- (1.2) praw. część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia/występku/przestępstwa
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zarzut zarzuty dopełniacz zarzutu zarzutów celownik zarzutowi zarzutom biernik zarzut zarzuty narzędnik zarzutem zarzutami miejscownik zarzucie zarzutach wołacz zarzucie zarzuty
- przykłady:
- (1.1) Twoje zarzuty mnie dotknęły.
- (1.2) Oskarżonemu postawiono wiele zarzutów.
- kolokacje:
- (1) postawić zarzut komuś • zbić / oddalić zarzut • sformułować zarzut wobec kogoś • mieć postawiony / ciążący na kimś zarzut • odeprzeć zarzut oparty na czymś • odpowiedzieć na przedstawiony zarzut • zatrzymać kogoś pod zarzutem
- synonimy:
- oskarżenie, wymówka, krytyka
- antonimy:
- pochwała, komplement
- wyrazy pokrewne:
- czas. zarzucić, zarzucać
- ims. zarzucający, zarzuciwszy
- rzecz. rzut m
- związki frazeologiczne:
- bez zarzutu → idealnie, nienagannie
- aresztować/zatrzymać pod zarzutem = aresztować/zatrzymać z powodu zarzucanego czynu
- uwagi:
- (1) często używane nieprawidłowe formy: zarzut dla kogoś; ma zarzut
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) akuzo, akuzaĵo
- francuski: (1.1) reproche, objection
- niemiecki: (1.1-2) Vorwurf m
- szwedzki: (1.1) förebråelse w; (1.2) anklagelse w
- źródła:
