gruby

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] gruby (język polski)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) otyły (określenie nacechowane negatywnie, nieuprzejme)
(1.2) mający dużą grubość, średnicę
(1.3) przest.  wulgarny, prostacki, nieokrzesany, grubiański
(1.4) przest.  twarda lub pochylona spółgłoska
(1.5) (o odzieży) ciepły
(1.6) (o głosie) niski

odmiana: (1.1-2,5-6) grub|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy  grubszy; st. najwyższy  najgrubszy; (1.3) nie występuje przykłady:

(1.1) Był taki gruby, że z trudem się poruszał.
(1.2) Z sufitu zwisały jakieś grube kable.
(1.3) Tego prymitywa bawiły tylko grube żarty.
(1.5) Załóź coś grubszego, bo zapowiadali przymrozki.
(1.6) W słuchawce odezwał się gruby głos.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) chudy, szczupły; (1.2) cienki
wyrazy pokrewne: (1.1-2) rzecz.  grubość, grubas; (1.3) rzecz.  grubianin; przym.  grubiański
związki frazeologiczne: gruba ryba, grube pieniądze, gruba sprawa, gruby jak świnia gruby zwierz, gruba zwierzyna, grube kłamstwo
etymologia:
uwagi: (1.4) słowo używane w języku staropolskim[1] tłumaczenia:

źródła:

  1. Mały słownik zaginionej polszczyzny, red. Felicja Wysocka, Kraków, Wydawnictwo LEXIS, 2003. ISBN 83-89425-20-3.