policja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] policja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; zob. też policja w Wikipedii
- (1.2) daw. grzeczność, obyczajność[1]
odmiana: (1.1) lp policj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; bez lm lub ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e, ~e przykłady:
- (1.1) Minister poinformował, że policja złapała groźnego przestępcę.
składnia:
kolokacje: (1.1) wezwać policję, zadzwonić po policję; policja łapie/chwyta bandytów/przestępców; pracować w policji
synonimy: (1.1) milicja, żandarmeria; obraź. psy, psiarnia; wulg. kurwy, mendy
antonimy: (1.1) przestępca, kryminał
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. policyjny, pracownik policjant, policjantka
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.2) łac. politio[1]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) police
- chiński: (1.1) 警察
- chorwacki: (1.1) policija f
- czeski: (1.1) policie
- duński: (1.1) politi n
- esperanto: (1.1) polico
- fiński: (1.1) poliisi
- francuski: (1.1) police f, gendarmerie f
- grecki: (1.1) αστυνομία f
- hebrajski: (1.1) משטרה f (misztara)
- hiszpański: (1.1) policía f
- holenderski: (1.1) politie
- islandzki: (1.1) lögregla f
- japoński: (1.1) 警察
- jidysz: (1.1) פּאָליציי f (policej)
- litewski: (1.1) policija f
- łotewski: (1.1) policija
- niemiecki: (1.1) Polizei f
- portugalski: (1.1) polícia f
- rosyjski: (1.1) полиция (policija)
- suahili: (1.1) polici
- szwedzki: (1.1) polis w
- włoski: (1.1) polizia f
źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło policja w: Słownictwo ogólne w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 326, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004. ISBN 83-232-1378-X.
