policja

policja (język polski)

policja (1.1)

wymowa:

IPA: [pɔˈlʲiʦ̑ʲja], AS: [polʹicʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; zob. zobacz też policja w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie grupa policjantów

(1.3) pot. potocznie budynek policji (1.1)

(1.4) daw. dawniej, dawny grzeczność, obyczajność

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	policja	policje
dopełniacz	policji	policji
celownik	policji	policjom
biernik	policję	policje
narzędnik	policją	policjami
miejscownik	policji	policjach
wołacz	policjo	policje

przykłady:

(1.1) Minister poinformował, że policja złapała groźnego przestępcę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wzywać / wezwać policję • dzwonić / zadzwonić po policję • zgłosić policji • zgłosić się na policję • policja łapie / chwyta bandytów / przestępców / złodziei • pracować w policji • współpracować / iść na układ z policją • iść / lecieć z czymś na policję • posterunek / komisariat / oddział / komenda / patrol policji • tajna policja • policja kryminalna / drogowa / wodna / gospodarcza / sądowa / konna / municypalna / dochodzeniowa • funkcjonariusz / funkcjonariuszka / pracownik / oficer / podoficer / współpracownik / informator policji • oddział specjalny policji • zadania / uprawnienia / organizacja policji • składać zeznanie na policji • dać się złapać policji • policja trafiła na ślad • policja zatrzymuje / aresztuje / przesłuchuje / poszukuje • policja prowadzi śledztwo / dochodzenie / sprawę • szkoła policji • przest. przestarzałe, przestarzały policja sanitarna / leśna

synonimy:

(1.1) daw. dawniej, dawny milicja; wojsk. wojskowość żandarmeria; eufem. eufemistycznie smutni panowie; obraź. obraźliwie gliny, gliniarze, pały, psy, psiarnia; wulg. wulgarnie kurwy, mendy

antonimy:

(1.1) przestępca, kryminał, półświatek

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik policjant m rodzaj męski, policjantka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik policyjny

skrótowiec PP, HWDP

tem. słow. temat słowotwórczy policyjno-

związki frazeologiczne:

granatowa policja • policja polityczna • wpaść w łapy policji • oddać się w ręce policji • Święto Policji

etymologia:

(1.1-4) łac. łacina politio

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) police
• arabski: (1.1) شرطة, بوليس
• baskijski: (1.1) polizia
• chiński: (1.1) 警察
• chorwacki: (1.1) policija f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) policie
• duński: (1.1) politi n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) polico
• fiński: (1.1) poliisi
• francuski: (1.1) police f rodzaj żeński, gendarmerie f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) משטרה f rodzaj żeński (misztara)
• hiszpański: (1.1-2) policía f rodzaj żeński; (1.3) policía f rodzaj żeński, comisaría f rodzaj żeński; (1.4) cortesía f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) politie
• islandzki: (1.1) lögregla f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 警察
• jidysz: (1.1) פּאָליציי f rodzaj żeński (policej)
• litewski: (1.1) policija f rodzaj żeński
• łotewski: (1.1) policija
• niemiecki: (1.1) Polizei f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1-2) αστυνομία f rodzaj żeński; (1.3) τμήμα n rodzaj nijaki; (1.4) κοσμιότητα f rodzaj żeński, ευπρέπεια f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) ոստիկան
• portugalski: (1.1) polícia f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) полиция (policija)
• suahili: (1.1) polici
• szwedzki: (1.1) polis w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) policaj
• włoski: (1.1) polizia f rodzaj żeński

źródła: