więzień
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
więzień (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ], AS: [vʹi ̯ẽũ̯źė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek pozbawiony wolności, odbywający karę w więzieniu, pozostający w zakładzie karnym (lub obozie)
rzeczownik, forma pochodna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik więzień więźniowie dopełniacz więźnia więźniów celownik więźniowi więźniom biernik więźnia więźniów narzędnik więźniem więźniami miejscownik więźniu więźniach wołacz więźniu więźniowie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) więzień kryminalny • więzień polityczny
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- forma żeńska więźniarka
- rzecz. więzienie f, więziennictwo n
- przym. więzienny, więźniarski
- czas. więzić ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prisoner
- arabski: (1.1) سجين ,أسير ,محبوس
- esperanto: (1.1) malliberulo
- fiński: (1.1) vanki
- francuski: (1.1) prisonnier, détenu
- hiszpański: (1.1) preso m, prisionero m, recluso m
- interlingua: (1.1) prisionero, convicto
- islandzki: (1.1) fangi
- niemiecki: (1.1) Zuchthäusler, Gefangene, Häftling, Strafgefangene, Sträfling
- portugalski: (1.1) prisioneiro, preso
- rosyjski: (1.1) узник m
- slovio: (1.1) zaklucxnik/заклучник
- szwedzki: (1.1) fånge w
- tetum: (1.1) dadur
- włoski: (1.1) prigioniero, carcerato, detenuto
- źródła:
