audycja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] audycja (język polski)

wymowa: IPA: [awˈdɨʦja]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) program radiowy

(1.2) rodzaj wewnętrznego popisu w szkole muzycznej

odmiana: lp liczba pojedyncza audycj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm liczba mnoga ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Czy słuchałeś porannej audycji?

(1.2) W poniedziałek w małej sali koncertowej miała miejsce audycja muzyczna pt. „Muzyka barokowa”.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina auditio^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) broadcast; (1.2) audition
• duński: (1.1) udsendelse w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) émission f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) εκπομπή f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) programa m rodzaj męski, emisión f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Sendung f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) передача f rodzaj żeński, радиопередача f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) trasmissione; (1.2) audizione

źródła:

1. ↑ hasło audycja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.