dowód

dowód (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈdɔvut], AS: [dovut], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mat. matematyka, matematyczny skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia; zob. zobacz też dowód (matematyka) w Wikipedii

(1.2) przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

(1.3) dokument potwierdzający przynależność pot. potocznie dowód osobisty

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dowód	dowody
dopełniacz	dowodu	dowodów
celownik	dowodowi	dowodom
biernik	dowód	dowody
narzędnik	dowodem	dowodami
miejscownik	dowodzie	dowodach
wołacz	dowodzie	dowody

przykłady:

(1.1) Matematyk długo nie mógł wyprowadzić dowodu swojej teorii.

(1.2) Ten niedopałek papierosa ze śladami szminki jest dowodem, że odwiedziła pani denata!

(1.3) Policjant nawet nie spojrzał w dowód zatrzymanego.

składnia:

(1.2) dowód +D. dopełniacz, dowód na +B. biernik

kolokacje:

(1.2) mieć dowód/dowody; dowód miłości/sympatii/obecności w miejscu przestępstwa/zabójstwa/…, dowód na słuszność tezy/czyjąś obecność/…; niezbity dowód, dowód rzeczowy, służyć za dowód

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1) czas. czasownik dowodzić/dowieść, udowadniać/udowodnić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) proof; (1.2) proof, evidence; (1.3) ID
• arabski: (1.2) برهان ,حجة, دليل
• chorwacki: (1.1) dokaz m rodzaj męski; (1.2) dokaz m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.2) dopokaz m rodzaj męski
• duński: (1.2) bevis n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) pruvo; (1.2) pruvo
• francuski: (1.1) preuve f rodzaj żeński, démonstration f rodzaj żeński; (1.2) preuve f rodzaj żeński, témoignage m rodzaj męski; (1.3) carte d'identité f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.2) dopokaz m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) demostración f rodzaj żeński, prueba f rodzaj żeński; (1.2) prueba f rodzaj żeński, testimonio m rodzaj męski; (1.3) carné de identidad m rodzaj męski
• interlingua: (1.?) prova
• islandzki: (1.2) sönnun f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Beweis m rodzaj męski; (1.2) Beweis m rodzaj męski; (1.3) Ausweis m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-2) απόδειξη f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-2)
• portugalski: (1.1) demonstração f rodzaj żeński; (1.2) prova f rodzaj żeński, evidência f rodzaj żeński; (1.3) documento de identidade m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) докозательство n rodzaj nijaki; (1.2) докозательство n rodzaj nijaki; (1.3) внутренний паспорт m rodzaj męski
• szwedzki: (1.2) bevis n rodzaj nijaki, prov n rodzaj nijaki
• wilamowski: (1.1) bywȧjz m rodzaj męski, (1.2) bywȧjz m rodzaj męski

źródła: