dowód
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dowód (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mat. skończony ciąg zdań wykazujących prawdziwość twierdzenia; zob. też dowód (matematyka) w Wikipedii
- (1.2) przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
- (1.3) pot. dowód osobisty
odmiana: (1) lp dow|ód, ~odu, ~odowi, ~ód, ~odem, ~odzie, ~odzie; lm ~ody, ~odów, ~odom, ~ody, ~odami, ~odach, ~ody
przykłady:
- (1.1) Matematyk długo nie mógł wyprowadzić dowodu swojej teorii.
- (1.2) Ten niedopałek papierosa ze śladami szminki jest dowodem, że odwiedziła pani denata!
- (1.3) Policjant nawet nie spojrzał w dowód zatrzymanego.
składnia: (1.2) dowód +D., dowód na +B
kolokacje: (1.2) mieć dowód/dowody; dowód miłości/sympatii/obecności w miejscu przestępstwa/zabójstwa/..., dowód na słuszność tezy/czyjąś obecność/...; niezbity dowód, dowód rzeczowy, służyć za dowód
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) czas. dowodzić/dowieść, udowadniać/udowodnić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) proof; (1.2) proof, evidence; (1.3) ID
- chorwacki: (1.1-2) dokaz m
- duński: (1.2) bevis n
- esperanto: (1.1-2) pruvo
- francuski: (1.1) preuve f, démonstration f; (1.2) preuve f, témoignage m; (1.3) carte d'identité f
- hiszpański: (1.1) demostración f, prueba f; (1.2) prueba f, testimonio m; (1.3) carné de identidad m
- interlingua: (1.?) prova
- islandzki: (1.2) sönnun f
- niemiecki: (1.1-2) Beweis m; (1.3) Ausweis m
- portugalski: (1.1) demonstração f; (1.2) prova f, evidência f; (1.3) documento de identidade m
- rosyjski: (1.1-2) докозательство n; (1.3) внутренний паспорт m
