szlachcic

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] szlachcic (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) członek szlachty

odmiana: przykłady:

(1.1) Ale zarazem jesteś wietrzny, bałamut, nie lubisz pracy, a lubisz hulanki, masz pańskie fumy i zachcianki, które biednego szlachcica do torby i kija żebraczego prowadzą. (E. Orzeszkowa, Na prowincji)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) nobil
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  szlachciura, szlacheckość, szlachcianka, szlachectwo; przym.  szlachecki
związki frazeologiczne: szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: