kawaler
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kawaler (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mężczyzna, który nigdy nie był żonaty
- (1.2) mężczyzna, który otrzymał dany order
- (1.3) przest. rycerz
- (1.4) młody mężczyzna, młodzieniec
- (1.5) adorator
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kawaler kawalerowie dopełniacz kawalera kawalerów celownik kawalerowi kawalerom biernik kawalera kawalerów narzędnik kawalerem kawalerami miejscownik kawalerze kawalerach wołacz kawalerze kawalerowie
- przykłady:
- (1.1) Jerzy jest kawalerem i twierdzi, że nigdy się nie ożeni.
- (1.2) Piotr jest kawalerem Legii Honorowej.
- (1.3) Panowie kawalerowie, szable w dłoń! Do ataku!
- (1.4) Waldemar wyrósł na przystojnego kawalera.
- składnia:
- (1.2) kawaler +D.
- antonimy:
- (1.1) żonaty
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) przym. kawalerski; rzecz. kawalerka, kawalerstwo
- (1.3) rzecz. kawalerzysta, kawaleria
- związki frazeologiczne:
- (1.1) stary kawaler • kawaler do wzięcia
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bachelor; (1.2) bachelor, knight; (1.3) knight
- arabski: (1.1) عزب
- duński: (1.1,4) ungkarl w
- esperanto: (1.1) fraŭlo; (1.2) kavaliro
- francuski: (1.1) célibataire m; (1.2) chevalier; (1.3) cavalier m, chevalier m; (1.4) garçon m, jeune homme m
- hiszpański: (1.1) soltero m; (1.2-3) caballero m; (1.4) joven m
- interlingua: (1.2) baccalaureo
- niemiecki: (1.1) Junggeselle m; (1.2-3) Ritter
- nowogrecki: (1.1) ανύπαντρος m, άγαμος m; (1.2) ταξιάρχης m; (1.3) ιππότης m; (1.4) παλικάρι n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) холостяк; (1.2) кавалер; (1.4) молодой человек; (1.5) жених
- węgierski: (1.1) agglegény; (1.3) lovag
- źródła:
