sprawiedliwość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sprawiedliwość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑], AS[spravʹi ̯edlʹivość], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; zob.  też sprawiedliwość w Wikipedii
(1.2) pot.  władza sądownicza
(1.3) pot.  działanie sprawiedliwe
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) W swoim życiu zmarły kierował się zawsze sprawiedliwością.
(1.2) Złego przestępcę wreszcie dosięgła sprawiedliwość.
(1.3) Skoro ukradłeś, to musisz iść do więzienia na tym polega sprawiedliwość.
składnia:
kolokacje:
(1.2) wymiar sprawiedliwości • minister sprawiedliwości • ramię sprawiedliwości • oddać się w ręce sprawiedliwości
(1.3) wymierzać sprawiedliwość
synonimy:
(1.1) pot.  temida
(1.2) sąd
antonimy:
(1.1) niesprawiedliwość
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  usprawiedliwienie n , usprawiedliwianie n 
czas.  usprawiedliwiać ndk. , usprawiedliwić dk. 
przym.  sprawiedliwy, niesprawiedliwy
przysł.  sprawiedliwie
związki frazeologiczne:
sprawiedliwość społeczna
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: