sprawiedliwość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] sprawiedliwość (język polski)


wymowa: IPA: /spravʲɛd'λivɔɕtɕ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; zob.  też sprawiedliwość w Wikipedii
(1.2) pot.  władza sądownicza
(1.3) pot.  działanie sprawiedliwe

odmiana: (1) lp  sprawiedliwoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; bez lm przykłady:

(1.1) W swoim życiu zmarły kierował się zawsze sprawiedliwością.
(1.2) Złego przestępcę wreszcie dosięgnęła sprawiedliwość.
(1.3) Skoro ukradłeś, to musisz iść do więzienia - na tym polega sprawiedliwość.

składnia:
kolokacje: (1.2) wymiar ~ci, minister ~ci, ramię ~ci, oddać się w ręce ~ci; (1.3) wymierzać ~ć
synonimy: (1.1) pot.  temida; (1.2) sąd
antonimy: (1.1) niesprawiedliwość
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  sprawiedliwy; czas.  usprawiedliwiać (się); przysł.  sprawiedliwie; rzecz.  usprawiedliwienie
związki frazeologiczne: (1.1) sprawiedliwość społeczna
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/sprawiedliwo%C5%9B%C4%87”