opozycja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] opozycja (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przeciwstawienie, przeciwdziałanie

(1.2) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej

(1.3) astr. astronomia układ planet, ciał niebieskich w stosunku do Ziemi

odmiana: lp liczba pojedyncza opozycj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm liczba mnoga ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.2) Opozycja może liczyć na 50 miejsc w parlamencie.

(1.3) Mars i Słońce są dzisiaj w opozycji.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) przeciwstawienie, przeciwdziałanie
antonimy: (1.3) koniunkcja
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik oponent; czas. czasownik oponować
związki frazeologiczne:
etymologia: (łac.) oppositio (opór) i opponens dpn.opponentis (p.pr.) od opponere (przeciwstawiać, narażać); op- z ob- 'przeciw; do'; ponere; oraz pozycja
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) opposition
• duński: (1.1, 2) opposition w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1-3) opposition f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) αντίρρηση f rodzaj żeński; (1.2) αντιπολίτευση f rodzaj żeński; (1.3) αντίθεση f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-3) oposición f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) opposition
• niemiecki: (1.1) Opposition f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1-3) оппозиция f rodzaj żeński