opozycja

opozycja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja], AS: [opozycʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przeciwstawienie, przeciwdziałanie

(1.2) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej

(1.3) astr. astronomia układ planet, ciał niebieskich w stosunku do Ziemi

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	opozycja	opozycje
dopełniacz	opozycji	opozycji
celownik	opozycji	opozycjom
biernik	opozycję	opozycje
narzędnik	opozycją	opozycjami
miejscownik	opozycji	opozycjach
wołacz	opozycjo	opozycje

przykłady:

(1.2) Opozycja może liczyć na 50 miejsc w parlamencie.

(1.3) Mars i Słońce są dzisiaj w opozycji.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przeciwstawienie, przeciwdziałanie

antonimy:

(1.3) koniunkcja

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. rzeczownik oponent; czas. czasownik oponować

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina oppositio (opór) i opponens dpn.opponentis (p.pr.) od opponere (przeciwstawiać, narażać); op- z ob- 'przeciw; do'; ponere; oraz pozycja

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) opposition
• duński: (1.1-2) opposition w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1-3) opposition f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-3) oposición f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) opposition
• niemiecki: (1.1) Opposition f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) αντίρρηση f rodzaj żeński; (1.2) αντιπολίτευση f rodzaj żeński; (1.3) αντίθεση f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1-3) оппозиция f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1-2) opposition w rodzaj wspólny

źródła: