minister

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Minister

Spis treści 1 minister (język polski) 2 minister (język angielski) 3 minister (język górnołużycki) 4 minister (język łaciński) 5 minister (slovio) 6 minister (język szwedzki)

[edytuj] minister (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; zob. zobacz też minister w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Premier i ministrowie pozowali razem do zdjęcia.

składnia:
kolokacje: ~ zdrowia/finansów/rolnictwa; Rada Ministrów
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik ministerstwo; przym. przymiotnik ministerialny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) minister
• bułgarski: (1.1) министър
• chorwacki: (1.1) ministar m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) ministaŕ m rodzaj męski
• duński: (1.1) minister w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ministro
• francuski: (1.1) ministre m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) minister m rodzaj męski
• grecki: (1.1) υπουργός m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) ministro m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) ráðherra m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 大臣 (daijin)
• niemiecki: (1.1) Minister m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) министр m rodzaj męski
• slovio: (1.1) minister (министер)
• szwedzki: (1.1) minister w rodzaj wspólny

[edytuj] minister (język angielski)

wymowa: wymowa amerykańska ^?/i
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) minister

odmiana: lm liczba mnoga ministers przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik ministry; przym. przymiotnik ministerial
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] minister (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) minister

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik ministerstwo; przym. przymiotnik ministerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] minister (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sługa

(1.2) pomocnik

(1.3) wykonawca

(1.4) agent

odmiana: (1.1-1.4) minist|er, ~ri (deklinacja II) przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: verbi divini minister – sługa Słowa Bożego = kapłan
etymologia:
uwagi:

[edytuj] minister (slovio)

transliteracja: министер
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) minister

odmiana: (1.1) lm liczba mnoga ministeris przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] minister (język szwedzki)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) minister

odmiana: en minister, ministern, ministrar, ministrarna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: premiärminister, statsminister
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: