blat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] blat (język polski)

stolik z błękitnym blatem (1.1)


wymowa: IPA: [blat], AS: [blat]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) górna część stołu (lub innego przedmiotu używanego jako stół)
(1.2) reg. łódz.  włók.  płocha, grzebień[1]

odmiana: (1.1) lp  blat, ~u, ~owi, ~, ~em, blacie, blacie; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Na blacie leżą nożyczki, nici, papiery i długopisy, więc nie ma gdzie zjeść obiadu.
(1.2) I trzeba puźni wprowadzić te nitki w tak zwany blat. (zbiory tekstów mówionych w Katedrze Historii Języka Polskiego UŁ[1])

składnia:
kolokacje: (1.1) leżeć/stać/... na blacie; położyć/postawić/... coś na blat/blacie; blat stołu/biurka/...
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem.  Blatt[2]
uwagi: tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → płocha

źródła:

  1. 1,0 1,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 177, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 35, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.

[edytuj] blat (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) ent.  karaluch

przykłady:

(1.1) ...


kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: (1.1) rzecz.  blato
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: