kuchenka

kuchenka (język polski)

garnki na kuchence (1.1) gazowej

projekt kuchenki (1.2)

wymowa:

IPA: [kuˈxɛ̃nka], AS: [kuχẽnka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng-  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. potocznie sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

(1.2) mała kuchnia

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kuchenka	kuchenki
dopełniacz	kuchenki	kuchenek
celownik	kuchence	kuchenkom
biernik	kuchenkę	kuchenki
narzędnik	kuchenką	kuchenkami
miejscownik	kuchence	kuchenkach
wołacz	kuchenko	kuchenki

przykłady:

(1.1) Odgrzej sobie zupę, garnek stoi na kuchence.

(1.2) Mama poszła do kuchenki • Przynieść befsztyk, kartofelki (…) (M. Konopnicka: Filuś, Miluś i Kizia: wesołe kotki)

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ka gazowa/elektryczna/dwupalnikowa

synonimy:

(1.1) maszynka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kuchnia, kucharstwo, kucharz, kuchcik, kuchmistrz, kucharka, kuchareczka, kuchta

przym. przymiotnik kuchenny, kucharski

czas. czasownik kucharzyć, kucharzować

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zob. zobacz też kuchenka w Wikipedii

tłumaczenia:

(1.2) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: kuchnia

• angielski: (1.1) cooker, stove
• czeski: (1.1) sporák m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) komfyr m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) плита f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) spis w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.2) kychła n rodzaj nijaki

źródła: