mebel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mebel (język polski)
wymowa: IPA: [ˈmɛbɛl] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia wnętrz mieszkalnych i użytkowych, np. stół, szafa; zob. też meble w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp meb|el, ~la, ~lowi, ~el, ~lem, ~lu, ~lu; lm ~le, ~li, ~lom, ~le, ~lami, ~lach, ~le przykłady:
- (1.1) W pomieszczeniu znajdowały się trzy meble: stół i dwa krzesła.
składnia:
kolokacje: zabytkowy ~el • stylowe ~le • kupować/wnosić/wynosić ~le
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. meblować; przym. meblowy
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. Möbel, franc. meuble, z łac. mobilis 'ruchomy'[1]
uwagi: wyraz zwykle używany w liczbie mnogiej tłumaczenia:
- angielski: (1.1) (a piece of) furniture
- duński: (1.1) møbel n
- francuski: (1.1) meuble m
- koreański: (1.1) 가구
- niemiecki: (1.1) Möbel n
- szwedzki: (1.1) möbel w
źródła:
