mebel

mebel (język polski)

zestaw mebli (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈmɛbɛl], AS: [mebel]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia wnętrz mieszkalnych i użytkowych, np. stół, szafa; zob. zobacz też meble w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	mebel	meble
dopełniacz	mebla	mebli
celownik	meblowi	meblom
biernik	mebel	meble
narzędnik	meblem	meblami
miejscownik	meblu	meblach
wołacz	meblu	meble

przykłady:

(1.1) W pomieszczeniu znajdowały się trzy meble: stół i dwa krzesła.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zabytkowy ~el • stylowe ~le • kupować/wnosić/wynosić ~le

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik meblować

przym. przymiotnik meblowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Möbel, franc. francuski meuble, z łac. łacina mobilis 'ruchomy'

uwagi:

wyraz zwykle używany w liczbie mnogiej

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) (a piece of) furniture
• arabski: (1.1) lm liczba mnoga أثاث
• czeski: (1.1) nábytek m rodzaj męski
• duński: (1.1) møbel n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) meuble m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) mueble m rodzaj męski
• koreański: (1.1) 가구
• niemiecki: (1.1) Möbel n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) έπιπλο n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) möbel w rodzaj wspólny
• turkmeński: (1.1) mebel

źródła:

mebel (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mebel

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: