danie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] danie (język polski)
- wymowa:
- posłuchaj „dania”, IPA: [ˈdãɲɛ], AS: [dãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pojedyncza potrawa składająca się na posiłek
- (1.2) rzeczownik odczasownikowy od dać
- odmiana:
- (1.1) lp dani|e, dania, daniu, danie, daniem, daniu, danie; lm dania, dań, daniom, dania, daniami, daniach, dania
- (1.2) lp jak (1.1), blm
- przykłady:
- (1.1) Ta restauracja podaje tylko dania wegetariańskie.
- (1.2) Danie komuś łapówki jest tak samo złe jak jej przyjęcie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) danie jarskie / barowe / firmowe • obiad z trzech dań • pierwsze / drugie danie • dania kuchni włoskiej / francuskiej • danie na wynos • karta dań
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dawanie n, dawca m, dawczyni f, dawstwo n, danina f
- czas. dać dk., dawać ndk., podawać ndk.
- tem. słow. -daniowy
- przym. jednodaniowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dish, course
- arabski: (1.1) طبق, صحن
- chorwacki: (1.1) jelo n
- dolnołużycki: (1.1) jěza f, najěź f
- duński: (1.1) ret w
- esperanto: (1.1) manĝaĵo, plado, manĝometo
- górnołużycki: (1.1) jědź f
- islandzki: (1.1) réttur m, matarréttur m
- niemiecki: (1.1) Gericht n, Speise f
- nowogrecki: (1.1) φαγητό n
- rosyjski: (1.1) блюдо n
- szwedzki: (1.1) maträtt w, anrättning w
- źródła:
