kolacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kolacja (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ostatni posiłek w ciągu dnia

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza kolacj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lmliczba mnoga ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) Na kolację zjadłem kanapkę z serem i pomidorem.

składnia:
kolokacje:
synonimy: przest.przestarzałe wieczerza
antonimy: śniadanie
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) supper
• chorwacki: (1.1) večera frodzaj żeński
• czeski: (1.1) večeře
• dolnołużycki: (1.1) wjacerja frodzaj żeński
• duński: (1.1) (natmad w)
• francuski: (1.1) dîner m, souper m
• górnołużycki: (1.1) wječer
• grecki: (1.1) δείπνο nrodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) cena frodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Abendbrot n, Abendessen n
• rosyjski: (1.1) ужин м