kucharz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kucharz (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kucharz kucharze dopełniacz kucharza kucharzy celownik kucharzowi kucharzom biernik kucharza kucharzy narzędnik kucharzem kucharzami miejscownik kucharzu kucharzach wołacz kucharzu kucharze
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kuchmistrz, kuk
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- forma żeńska kucharka
- przym. kucharski
- czas. kucharzować
- rzecz. kuchenka f, kuchmistrz, kucharstwo, kuchnia, kuchcik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od rdzenia kuch- oznaczającego gotowanie, z niem., por. küchen (= gotować), + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) kuzhinier
- angielski: (1.1) cook m
- arabski: (1.1) طباخ
- baskijski: (1.1) sukaldari
- bułgarski: (1.1) готвач
- czeski: (1.1) kuchař m
- dolnołużycki: (1.1) kuchaŕ m
- duński: (1.1) kok w
- esperanto: (1.1) kuiristo
- francuski: (1.1) cuisinier m
- górnołużycki: (1.1) kuchar m
- hiszpański: (1.1) cocinero m
- irlandzki: (1.1) cócaire
- japoński: (1.1) コック, 料理人
- kalabryjski: (1.1) cuocu
- niemiecki: (1.1) Koch m
- nowogrecki: (1.1) μάγειρας m
- perski: (1.1) آشپز
- suahili: (1.1) mpishi
- szwedzki: (1.1) kock w
- turecki: (1.1) aşçı, ahçı
- węgierski: (1.1) szakács
- wilamowski: (1.1) köch m
- włoski: (1.1) cuoco m, cuciniere m
- źródła:
