kucharz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kucharz (język polski)[edytuj]

kucharz (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈkuxaʃ], AS[kuχaš], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kulin.  ten, kto gotuje potrawy; zob.  też kucharz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Panie kelner, proszę wezwać kucharza, niech on wyjaśni, czemu mięso jest surowe.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być kucharzem • pracować jako kucharz
synonimy:
(1.1) kuchmistrz, kuk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kuchenka f , kuchmistrz m , kucharstwo n , kuchnia f , kucharzowanie n , kucharzenie n , kuchcenie n 
zdrobn.  kuchcik m 
forma żeńska kucharka f 
czas.  kucharzować ndk. , kucharzyć ndk. , kuchcić ndk. 
przym.  kucharski, kuchenny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od rdzenia „kuch-” oznaczającego gotowanie, z niem. , por.  küchengotować), + -arz
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła: