włoski

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

włoski (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvwɔsʲci], AS[vu̯osʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z Włochami, charakterystyczny dla Włoch i Włochów, wywodzący się z Włoch

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; zob. też język włoski w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(3.1) M. B. W. lm zob.: włosek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wielki tragik włoski (…), przyjechał na występy do Warszawy. (B. Brus: Lalka)
(1.1) Do obiadu pijemy włoskie wino.
(2.1) Osobom uczącym się języka włoskiego spore trudności sprawia zapamiętanie imiesłowów czasu przeszłego czasowników nieregularnych.
(3.1) Parę lat temu zauważył, że na jego nosie rosną małe, czarne włoski.
składnia:
kolokacje:
(1.1) włoskie wino • włoska opera • włoska mafia • włoski orzech • włoskie lody • włoska kapusta • włoski makaronszach. obrona włoska
synonimy:
(1.1) italski
(2.1) włoszczyzna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1-2) rzecz. włoskość f, Włochy nm.-os., Włoch m, Włoszka f
(3.1) rzecz. włosiska, włosy
związki frazeologiczne:
strajk włoskipolski most, niemiecki post, włoskie nabożeństwo, to wszystko błazeństwo
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: