włoski

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] włoski (język polski)


wymowa: IPA: /'vŭɔski/
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) związany z Włochami, charakterystyczny dla Włoch i Włochów, wywodzący się z Włoch

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) język z grupy romańskich, używany (między innymi) we Włoszech; zob.  też język włoski w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męski

(3.1) M.  B.  W.  lm  zob.  → włosek

odmiana: (1.1, 2.1) lp  włos|ki m , włoska f , włoskie n ; lm  włoscy mosob. , włoskie nmosob.  przykłady:

(1.1) Wielki tragik włoski (...), przyjechał na występy do Warszawy. (B. Brus: Lalka)
(1.1) Do obiadu pijemy włoskie wino.
(2.1) Osobom uczącym się języka włoskiego spore trudności sprawia zapamiętanie imiesłowów czasu przeszłego czasowników nieregularnych.
(3.1) Parę lat temu zauważył, że na jego nosie rosną małe, czarne włoski.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~kie wino, ~ka opera, ~ka mafia, ~ki orzech, ~kie lody, ~ka kapusta, ~ki makaron
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  Włochy, Włoch, Włoszka
związki frazeologiczne: strajk włoski
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/w%C5%82oski”