Berlin

Berlin (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈbɛrlʲĩn], AS: [berlʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia miasto, stolica Niemiec; zob. zobacz też Berlin w Wikipedii

(1.2) geogr. geografia toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w USA

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Berlin	Berliny
dopełniacz	Berlina	Berlinów
celownik	Berlinowi	Berlinom
biernik	Berlin	Berliny
narzędnik	Berlinem	Berlinami
miejscownik	Berlinie	Berlinach
wołacz	Berlinie	Berliny

przykłady:

(1.1) Mój znajomy mieszka w Berlinie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik berlińczyk m rodzaj męski, berlinianka f rodzaj żeński, berlinka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik berliński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki Berlin

(1.2) od (1.1)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Berlin
• arabski: (1.1) برلين
• białoruski: (1.1) Берлін m rodzaj męski
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) Бэрлін m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) Berlin m rodzaj męski
• czeski: (1.1) Berlín
• dolnołużycki: (1.1) Barliń
• dolnośląski: (1.1) Perlin
• esperanto: (1.1) Berlino
• francuski: (1.1) Berlin
• górnołużycki: (1.1) Berlin
• gruziński: (1.1) ბერლინი
• hiszpański: (1.1) Berlín f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) Berlin
• islandzki: (1.1) Berlín
• japoński: (1.1) ベルリン, 伯林
• jidysz: (1.1) בערלין (berlin)
• koreański: (1.1) 베를린 (Bereullin)
• litewski: (1.1) Berlynas
• niemiecki: (1.1) Berlin
• nowogrecki: (1.1) Βερολίνο n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) Բեռլին
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• pruski: (1.1) Berlīns m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) Берлин m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) Berlín
• szwedzki: (1.1) Berlin
• tajski: (1.1) เบอร์ลิน
• ukraiński: (1.1) Берлін m rodzaj męski
• włoski: (1.1) Berlino f rodzaj żeński

źródła:

Berlin (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski IPA: /bə(ɹ)ˈlɪn/, SAMPA: /b@(r)"lIn/

amer. amerykański angielski: IPA: [bɚˈlɪn], SAMPA: /b@`"lIn/

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia Berlin

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Berlin (język francuski)

wymowa:

IPA: [bɛʁ.lɛ̃]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) Berlin

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Berlin (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) Berlin

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Berlin (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [bɛʁˈliːn] wymowa wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) Berlin

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza (das) Berlin, ~s, ~, ~; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Ich wohne in Berlin. → Mieszkam w Berlinie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Berlinisch n rodzaj nijaki, Berlinerin f rodzaj żeński, Berliner

czas. czasownik berlinern

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Berlin (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia Berlin

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: stolice krajów Europy w języku szwedzkim

źródła: