toponim

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

toponim (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɔˈpɔ̃ɲĩm], AS[topõńĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz.  nazwa własna jakiegoś punktu geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.); zob.  też toponim w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) WyrazPolskajest toponimem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nazwa miejscowa
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nazwa własna
hiponimy:
(1.1) hydronim, mikrotoponim, oronim
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  toponimia f 
przym.  toponimiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  τόπος + ὄνυμα (tópos + ónyma) (miejsce + imię)[1]
uwagi:
zobacz też: antroponimchoronimetnonimhydronimoronimtoponim
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 289, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, ISBN 83-01-13857-2.