born
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] born (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /ˈbɔː(r)n/, /bɔən/, /bɔəɹn/, SAMPA: /"bo:(r)n/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
czasownik, forma pochodna
- (1.1) imiesłów czasu przeszłego (past participle) czasownika bear
przymiotnik
- (2.1) urodzony
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- stillborn • born with a silver spoon in one's mouth
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Istnieje też forma borne tego samego czasownika, używana tylko w stronie czynnej oraz w zwrotach "be borne by sb" i "be borne in on sb". W innych przypadkach (np. gdy ktoś mówi, w którym roku się urodził) stosowana jest forma born.
- źródła: