wagon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści 1 wagon (język polski) 2 wagon (język angielski) 3 wagon (język francuski) 4 wagon (interlingua)

[edytuj] wagon (język polski)

wymowa: IPA: [ˈvaɡɔ̃n], AS: [vagõn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów; zob. zobacz też wagon w Wikipedii

(1.2) pojazd kolejki linowej

(1.3) reg. krak. regionalizm krakowski skrzynka lub zgrzewka piwa

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza wagon, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Bagaże te i niepomierna tusza utrudniały jej dźwignięcie się na wysoki stopień wagonu. (E. Orzeszkowa: W klatce)

składnia:
kolokacje: (1.1) wagon pasażerski/sypialny/towarowy/pocztowy/...; (1.1-2) wsiąść do wagonu, wysiąść z wagonu; być w wagonie
synonimy:
antonimy: (1.1) lokomotywa
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik wagonowy
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) franc. francuski wagon z ang. angielski wagon^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) car, wagon
• duński: (1.1) vogn w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) vagono
• francuski: (1.1) wagon m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) wagon, carro
• niemiecki: (1.1) Waggon m rodzaj męski, Wagen m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) vagão m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) вагон m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) vagón m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) вагон m rodzaj męski
• włoski: (1.1) carrozza, vagone

źródła:

1. ↑ hasło wagon w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[edytuj] wagon (język angielski)

wymowa: wymowa amerykańska ^?/i
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) wagon towarowy

(1.2) pojazd zaprzęgowy, wóz

przymiotnik

(2.1) wagonowy

(2.2) będący abstynentem

czasownik nieprzechodni

(3.1) przewozić coś wagonem

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza wagon; lm liczba mnoga ~s; (3) wagon, ~ed, ~ed; he ~s; be ~ning przykłady:

(1.1) This wagon is used to carry bulky freights. → Ten wagon służy do przewożenia dużych ładunków.

(1.2) First settlers in America used wagons to carry their goods. → Pierwsi osadnicy w Ameryce używali wozów do przewożenia swoich dóbr.

(2.1) A group of such wagons was called a wagon train. → Grupa takich powozów była nazywana orszakiem wagonowym (lub: wagonów).

składnia:
kolokacje: (2.2) on the wagon → będący abstynentem; off the wagon → już nie będący abstynentem
synonimy: (1.1) car; (3.1) transport, carry
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1) hol. holenderski wagen, por. porównaj way; źródłosłów dla pol. polski wagon^[1]
uwagi: również forma waggon źródła:

1. ↑ hasło wagon w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[edytuj] wagon (język francuski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wagon towarowy

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) voiture
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik wagonnet, wagon-citerne, wagon-lit, wagon-restaurant
związki frazeologiczne:
etymologia: źródłosłów dla pol. polski wagon^[1]
uwagi: źródła:

1. ↑ hasło wagon w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[edytuj] wagon (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) wagon

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: