bagaż
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bagaż (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przedmioty zabierane w podróż
- (1.2) przen. doświadczenia, wspomnienia gromadzone w czasie życia
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bagaż bagaże dopełniacz bagażu bagaży celownik bagażowi bagażom biernik bagaż bagaże narzędnik bagażem bagażami miejscownik bagażu bagażach wołacz bagażu bagaże
- przykłady:
- (1.1) Poproszono mnie o oddanie bagażu do sprawdzenia.
- (1.2) Mój znajomy wlecze za sobą ogromny bagaż doświadczeń.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ podręczny / rejestrowany • ciężki / duży / zagubiony ~ • nadać / odebrać / zgubić / kontrolować / przeszukiwać / ważyć / pakować ~ • czekać na ~ • sztuka / sztuki / odbiór / nadanie ~u
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) luggage, baggage; (1.2) baggage, burden
- arabski: (1.1) أمتعة f, رحل m
- chorwacki: (1.1) prtljaga f
- czeski: (1.1) zavazadlo
- duński: (1.1) bagage w
- esperanto: (1.1) pakaĵo, pakaĵaro, bagaĝo
- francuski: (1.1) bagage m; (1.2) bagage m
- hiszpański: (1.1) equipaje m; (1.1-2) bagaje m
- ido: (1.1) bagajo
- islandzki: (1.1) farangur m
- jidysz: (1.1) באַגאַזש m (bagaż)
- litewski: (1.1) bagažas
- niemiecki: (1.1) Gepäck n
- nowogrecki: (1.1) αποσκευές f lm
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) багаж m
- słowacki: (1.1) batožina f
- suahili: (1.1) mzigo; (1.2) mzigo
- szwedzki: (1.1) bagage n
- turecki: (1.1) bagaj
- wilamowski: (1.1) paok, gypek
- źródła: