porządek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] porządek (język polski)


wymowa: IPA: /pɔˈʐɔ̃dɛk/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
(1.2) porządki czynność sprzątania, porządkowania
(1.3) kolejność czegoś
(1.4) mat.  uogólnienie pojęć "mniejszy-większy" na zbiory niekoniecznie złożone z liczb zob.  też częściowy porządek w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  porząd|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; blm ; (1.2) bez lp; lm ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Dobrze, że w twoim pokoju jest porządek.
(1.2) Przed Świętami zawsze robimy porządki w domu.
(1.3) Wszystkie nazwiska na tej liście w porządku alfabetycznym.

składnia:
kolokacje: (1.1) doprowadzać coś/kogoś do porządku; porządek jest/panuje w pokoju/szafie/...; mieć porządek w czymś; utrzymywać/zaprowadzić gdzieś porządek; (1.2) robić porządki gdzieś/w czymś; (1.3) porządek alfabetyczny; porządek dnia; porządek dzienny
synonimy: (1.1) ład, czystość, schludność; (1.2) porządkowanie, sprzątanie; (1.3) kolejność, ustawienie
antonimy: (1.1) bałagan, nieporządek; (1.2) bałaganienie, śmiecenie
wyrazy pokrewne: (1.1-3) czas.  porządkować; przym.  porządny, porządkowy
związki frazeologiczne: (1.1) być w porządku; (1.3) przejść nad czymś do porządku dziennego; (1.3) częściowy porządek, porządek liniowy, dobry porządek
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach