porządek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] porządek (język polski)

wymowa: IPA: /pɔˈʐɔ̃dɛk/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

(1.2) porządki czynność sprzątania, porządkowania

(1.3) kolejność czegoś

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza porząd|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; blm bez liczby mnogiej; (1.2) bez lp; lm ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:

(1.1) Dobrze, że w twoim pokoju jest porządek.

(1.2) Przed Świętami zawsze robimy porządki w domu.

(1.3) Wszystkie nazwiska na tej liście są w porządku alfabetycznym.

składnia:
kolokacje: (1.1) doprowadzać coś/kogoś do porządku; porządek jest/panuje w pokoju/szafie/...; mieć porządek w czymś; utrzymywać/zaprowadzić gdzieś porządek; (1.2) robić porządki gdzieś/w czymś; (1.3) porządek alfabetyczny; porządek dnia
synonimy: (1.1) ład, czystość, schludność; (1.2) porządkowanie, sprzątanie; (1.3) kolejność, ustawienie
antonimy: (1.1) bałagan, nieporządek; (1.2) bałaganienie, śmiecenie
wyrazy pokrewne: (1.1-3) czas. czasownik porządkować; przym. przymiotnik porządny, porządkowy
związki frazeologiczne: (1.1) być w porządku; (1.3) przejść nad czymś do porządku dziennego
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1, 1.3) order; (1.2) cleanup
• dolnołużycki: (1.1) rěch m rodzaj męski, pórěd m rodzaj męski; (1.3) rěd m rodzaj męski
• duński: (1.1, 1.3) orden w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.x) ordo
• fiński: (1.1,3) järjestys; (1.2) siivous
• islandzki: (1.1) regla f rodzaj żeński, lag n rodzaj nijaki; (1.3) röð
• japoński: (1.1) 秩序 (ちつじょ); (1.2) 掃除 (そうじ); (1.3) 順番 (じゅんばん)
• niemiecki: (1.1, 1.3) Ordnung f rodzaj żeński, (1.2) Saubermachen n rodzaj nijaki, (1.3) Reihe f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1,3) порядок m rodzaj męski, чистота f rodzaj żeński; (1.2) наводить порядок